Δύο ηθοποιοί βρίσκονται παγιδευμένοι σε μια σκηνή που μοιάζει να υπάρχει έξω από τον χρόνο. Εδώ και εβδομήντα χρόνια περιμένουν, επαναλαμβάνουν, θυμούνται και ξεχνούν, σαν να μην μπορούν να εγκαταλείψουν ποτέ τον ρόλο που τους ανατέθηκε. Γύρω τους, πρόσωπα από το σύμπαν του Σάμιουελ Μπέκετ εμφανίζονται στις οθόνες, σαν φαντάσματα μιας θεατρικής μνήμης που αρνείται να σβήσει. Η εισβολή μιας γυναίκας διαταράσσει αυτή την εύθραυστη ισορροπία και φέρνει στην επιφάνεια όσα οι δύο άνδρες προσπαθούν να κρύψουν πίσω από τις λέξεις, τις επαναλήψεις και τη συνήθεια.
Το Killing Godot του Nicholas Kazan, που παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη στο Θέατρο Τόπος Αλλού, δεν επιχειρεί απλώς μια συνέχεια της Αναμονής για τον Γκοντό. Συνομιλεί με τον Μπέκετ, τον αμφισβητεί και μεταφέρει το ερώτημα της αναμονής στο σήμερα. Τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος κουράζεται να περιμένει; Μπορεί να σκοτώσει τον μύθο που τον κρατά φυλακισμένο ή γίνεται ο ίδιος μέρος του;
Με χιούμορ, ειρωνεία, σκοτεινή ποίηση και υπαρξιακή ένταση, η παράσταση μιλά για τον χρόνο, τη φθορά, την ταυτότητα, τη μνήμη και τη βαθιά ανάγκη του ανθρώπου να βρει νόημα μέσα στη σκηνική και πραγματική του αιωνιότητα. Μια παράσταση για όσους συνεχίζουν να περιμένουν, ακόμη κι όταν δεν θυμούνται τι περιμένουν και γιατί.